Perzië staat voor het grond gebeid van het oude Perzische rijk, hieronder vallen dus ook delen van Afghanistan, zuid-Rusland (Kaukasus) en zuid-China (Turkmenistan). De kwaliteit perzen komen uit deze gebieden.

Vanouds is Turkije ook een tapijt producerend land, over het algemeen zijn kleden uit Turkije minder sterk en hebben een iets lagere waarde. India had voor de 18e eeuw ook een eigen tapijtcultuur, nu worden echter veelal kopieën van Perzische tapijten geknoopt van slechte wol (kinderarbeid komt hier tevens voor). Tapijten uit Pakistan zijn tevens kopieën van Perzische tapijten met een lagere kwaliteit.

De traditie van handgeknoopte tapijten is zo oud als de geschiedenis zelve, er is echter geen bewijs, waar en wanneer de eerste tapijten werden gemaakt. Er is een theorie die zegt dat de eerste tapijten werden gemaakt door Centraal Aziatische Nomaden, zij gebruikte tapijten voor comfort en warmte.

Het eerste echte stukje bewijs in de geschiedenis van knopen is de Pazyryk, dit tapijt dateert van 500 voor Christus. Het tapijt is ontdekt in 1949 in een koninklijk graf op de Pazyryk berg in Siberië. Het is geconserveerd gebleven door een dikke ijslaag voor meer dan tweeduizend jaar. Het tapijt is niet alleen uniek door zijn leeftijd maar ook door de goede knoopkwaliteit. Het is gemaakt in een knoopstijl die vandaag de dag nog steeds veelvuldig gebruikt wordt. Het tapijt getuigt van vakmanschap die is voortgekomen uit een lange knoop traditie.

Een verscheidenheid aan tapijten gedateerd uit de vijfde eeuw zijn gevonden in het Midden Oosten. Dit betekent dat de kunst van het knopen inmiddels wijd verspreid begon te worden. In de zevende eeuw ging ook in de Islamitische kringen de kunst van het knopen hand in hand met de cultuur.